Tijdens de Modelspoor Expo in de Nekkerhal werd ik aangesproken door een mededeelnemer die zich meende te herinneren dat hij tijdens de vorige opendeur van De Pijl met iemand gesproken had over die boomstammetjes die in Vielsalm en op de wagons lagen en of ik misschien wist of dat die persoon misschien bij de groep was die in de Nekkerhal stond….. Natuurlijk wist ik dat, den deze dus…. Wederom kwam de vraag: ken je de naam niet van die plant? Enfin, ik heb toen aan die man beloofd om eens in mijn boekenkast wat na te vlooien en deze moeite werd met succes beloond. Ik heb namelijk een plant gevonden die aan de omschrijving voldoet en die dus waarschijnlijk de leverancier is van de boomstammetjes die op de modulebaan en ondertussen ook andere banen, binnen en buiten De Pijl, terug te vinden zijn. Bron is de ‘Deltas grote Tuin encyclopedie’ van de Zuid-Nederlandse Uitgeverij Aartselaar en de Centrale Uitgeverij Harderwijk.

De plant die wij hebben aangetroffen behoort tot de familie van de Helianthus (of de zonnebloem) - Familie Compositae.  Wat uitleg over deze familie in het algemeen.

De zonnebloemen vormen, wat het aantal betreft, een vrij klein geslacht met ongeveer 55 soorten. Het grootste deel is overblijvend. Ze zijn inheems en afkomstig van Noord Amerika, op één enkele uitzondering na die uit Midden Amerika stamt. Dit houdt in dat de planten volkomen winterhard zijn en zich in ons koude en natte klimaat uitstekend kunnen handhaven.

Het hart van de zonnebloemen is donker gekleurd, waardoor een sprekende bloem verkregen wordt. De kleur van dat hart varieert van bruin via paarsbruin tot bijna zwart. In dit verband is het wel interessant om zo’n bloemhart eens goed te bekijken. Dan zal het ons opvallen dat de bloem in feite bestaat uit duizenden bloempjes die te samen de zonnebloem vormen. De bloemblaadjes, lintbloesem genaamd in vaktermen, zijn opvallende, asymmetrisch gevormde, steriele bloempjes. Deze lintbloem kan geen zaad vormen, hij is onvruchtbaar en doet dienst als insectenlokker. Het hart bestaat uit duizenden buisbloempjes. Deze kunnen wel zaad vormen. Ze hebben ieder voor zich meeldraden en een stamper en zijn dus vruchtbaar. Elk buisbloempje vormt na bevruchting door een insect één zaad (één zonnepit bij de grote Zonnebloem). Vandaar ook de familienaam: Compositae het geen samengesteld bloemigen betekent. Een zonnige plaats en een goed doorlatende vruchtbare grond zijn voorwaarden voor een goede bloei.

De bloem die wij gebruiken van deze familie om onze boomstammetjes te leveren is de Helianthus Decapetalus Capenoch Star.  De kenmerken zijn: Overblijvend (overwinteren) tot 1,5 meter hoog. Ruwe stengels en bladeren en bloeiend met gele bloemen van augustus tot oktober. Rijk bloeiend.

Wijzelf laten de bloemen en stengels gewoon verwelken en drogen op de plant. Vanaf eind oktober of november wordt de stengel geknipt. De regel is gewoon: kijk naar de stengels en als ze er mooi houterig zijn kan je ze knippen met een snoeischaar. De takjes zijn 5 tot 8 mm dik en zijn tamelijk licht en stevig. Er rest je dan nog enkel ze op de gewenste lengte te knippen. Dit is alles wat nodig is om er realistische gekapte model bomen van de maken.

Luc Peeters